Lustra drzwi wewnętrzne prace magisterskie Większość portretów powstawała na zamówienie, rzadko dla własnej satysfakcji artysty. Twórca musiał pamiętać o tym, jak portretowani pragną zaprezentować się światu. Niektórzy najwybitniejsi portreciści dobrze i subtelnie schlebiali próżności tych osób: malowali je wiernie, ale upiększali w ten sposób, by osoby te wyglądały korzystniej niż w rzeczywistości. Tylko niektórzy ludzie nie przywiązywali wagi do wyglądu na portrecie, jak np. Oliwer Cromwell, który zabronił portreciście jakichkolwiek zabiegów upiększających, a nawet zażądał uwiecznienia wszystkich pryszczy i brodawek. Portret starca z wnukiem, pędzla Domenica Ghirlandaio (1449-1494), dowodzi, że portreciści nie matowali wyłącznie pięknych modeli. Próbowali przekazać niepowtarzalne cechy różnych ludzi. Obraz ten, powstały w końcu XV w., ukazuje kontrast między młodością a starością. Artysta ukazał prawdziwą twarz starego człowieka, zniekształconą przez chorobę zwaną "kartoflanym nosem", spoglądającego z miłością na wnuka, wpatrującego się z uczuciem w dziwne znamiona dziadka. biuro rachunkowe palety euro ubranka dla niemowląt